RUSSIAN ARK
Ik open m'n ogen en zie niets.
Er was 'n ramp gebeurd. Iedereen rende voor z'n leven.
Wat er met mij gebeurd is, weet ik niet meer.
Ik zei toch dat ze ons zouden opwachten.
Wat vreemd. Waar ben ik?
De kleding wijst op de 19e eeuw. Waar gaat iedereen heen?
Die in 't wit is voor mij. - Waar gaan jullie naartoe?
Het is koud. Doe alles dicht.
Vooruit, doorlopen.
Waar moeten we nu heen? - De heren officieren weten de weg niet.
Ben ik onzichtbaar of merken ze me gewoon niet op?
Vreemd, zou dit allemaal voor mij worden opgevoerd?
Of moet ik ook 'n bepaalde rol spelen?
Wat is dit voor toneelstuk?
Als het maar geen tragedie is.
Waar moeten we naartoe?
Jij wist toch alles? Wat donker. Hierheen misschien?
Nee. - Laten we dan daarheen gaan.
Die meneer in 't zwart weet ook de weg niet.
Hij knikt me toe... En weg is hij.
Sta me toe me zonder introductie tot u te wenden.
Welke stad is dit?
Welke stad? Iedereen spreekt toch Russisch?
En ik maar hopen dat dit Chambord was tijdens het Directoire.
Welke taal spreken we? - Russisch.
Russisch? - Zo is het.
Ik heb nooit Russisch gesproken. Heel bizar.
Laten we daar 's kijken.
Komt u mee? - Daarheen?
Ja, daar is iets gaande. - Hoe ben ik hier beland?
Ik dool rond, ken Russisch...
Ik zoek 't wel uit. U bent te nieuwsgierig.
Wordt daar 'n toneel stuk opgevoerd? - Nee, vaarwel.
Onze wegen scheiden hier. Vaarwel. U hebt al mijn vragen al beantwoord.
Nou, vaarwel dan. - Wat is dat voor deur?
Jammer. We zullen elkaar wel niet meer zien.
Duidelijk 'n buitenlander.
Zo'n kans krijg je nooit meer. - Waar is hij?
Waar is hij? Waar? - Katja.
Voorwaarts.
Niet mee bemoeien. - Pjotr Aieksejev tsj.
Niet mee bemoeien. Hou je erbuiten.
Te laat. Het kwaad is al geschied.
Mijnheer. Hier ben ik.
Hé, mijn Russische gids. Weet u de weg nu?
Laten we samen blijven. - Dit is uw land.
Maar niet mijn tijd. Ik weet niet hoe ik hier kom.
Ik denk dat ik Peter de Grote net zag. - En? Heeft het indruk gemaakt?
Ja. Het was echt indrukwekkend.
Ze zijn dol op tirannen in Azië. Des te wreder, des te beter:
Alexander de Grote Timoer Lenk, Peter de Grote...
..Peter was anders. Van hem mochten de Russen zich vermaken.
Een wenteltrap. Waar gaan in hemelsnaam al die mensen heen?
Begrepen. Maar waarom? - Zullen we teruggaan?
Wat voor moois gaan we daar zien? - Dat weet u zo.
De man die z'n eigen zoon terechtstelde...
..leerde de mensen zich te vermaken? Grappig.
U wist toch waar we heengingen?
Hij bouwde 'n Europese stad op 'n moeras...
..en bestuurde die als 'n feodaal potentaat.
Het was wel Europa. - Naar 'n feest. Waarom deze sluipweg?
Men heeft leren feesten... - Waar zijn de officieren en dames?
..en is op weg. - Waar zijn ze?
Ze zu en wel naar beneden zijn gegaan.
Nee, hier zijn ze niet. Ze zijn er niet.
Pas op. De trap is steil en donker. Dank u.
Weet u waar we zijn terechtgekomen?
Nee, dat weet ik niet. Ik heb nog geen dee.
Pas op dat u onze aanwezigheid niet verraadt.
Dat snap ik zelf ook wel. - Pardon.
Vergeet niet: ik heb u hier gebracht. - Pardon.
Niet te dicht bij de acteurs.
Hou 's op met duwen. - Krab me niet.
Zij duwt. - Jij ook.
Wat 'n goed orkest. En zo groot. 't Zijn vast West-Europeanen.
Nee, dat zijn Russische musici. - West-Europeanen. Italianen.
Welnee, dat zijn Russen. Kom nou.
En?
Nou... Volgens mij was het goed.
Goed. Heel goed.
Ik moet plassen.
Ik haal het niet.
Liggen. Ga liggen. Koppen naar beneden.
Is er iets? - Welnee. Hoe komt u erbij?
Ja, ja.
Mijnheer mijnheer. - Schreeuw niet.
Waar bent u? - Hier. Dat is Catharina de Grote.
Volg me.
Ach, de 18e eeuw. De tijd van de grote genieën en de goede manieren.
Ik ben geneigd 't met u eens te zijn.
Spreek me nooit meer tegen. - Goed.
Waar is de tsarina? Weg. Rusland lijkt op 'n theater.
Voorzichtig. - Ik denk dat ik weet waar we zijn.
Wat zijn ze toch deftig, de lakeien. U raakt achterop, mijnheer.
Praten we niet veel te hard? - Hou toch op. Ze zijn stokdoof.
Ik doe heel voorzichtig. Ik raak niet eens iemand aan.
Theater is het. Wat 'n acteurs. En dan die kostuums.
Dank u heren. Dank u. Ze zien me niet eens.
Het lijkt 't Vaticaan wel. We zijn in 't Vaticaan, mijnheer.
Zijn de reliëfs geschilderd? Hoe natuurgetrouw.
Met ornamenten naar schetsen van Rafaël, neem ik aan?
Klopt, ja.
Dit is beter dan 't Vaticaan.
Kopieën? De overheid stelt dus geen vertrouwen in de eigen kunstenaars.
Wat zijn jullie Russen goed in kopiëren. En waarom?
Omdat jullie geen eigen ideeën hebben.
De overheid wil niet dat jullie ideeën hebben.
Eigenlijk mijnheer zijn jullie lui, de overheid incluis. Aartslui.
Wat je lui noemt. - Daar was de zaal 'Beeldende Kunst'.
Die is nu 'n etage hoger. - Er hingen 111 Italiaanse werken.
Niet van de grootste meesters. - Dat is waar.
Maar de meeste tsaren waren russofielen.
Maar ook zij wilden soms van Italië dromen.
Daartoe diende de Hermitage.
Rafaë is niks voor jullie, nee. Dat is meer voor Italië.
Daar is het warm. - Daar is het warm ja.
Wat schitterend.
De Kleine Italiaanse Zaal. - De Kleine Italaanse Zaal.
Wat zijn dat voor mensen?
Van welke stand zijn ze? - Ziet u die vaas?
En of. Ik zie overal empire.
En dat zijn luchters van Voronichin. - Luchters ja.
Van Voronichin. - En overal empire.
Ik kan het niet mooi vinden. Hele domme stijl.
Is ontstaan onder Napoleon, kwam hier in de mode...
..en werd 'n nationale stijl. Ten koste van...
de originaliteit ervan.
We vochten tegen Napoleon, niet tegen empire.
Zeg, maar wie zijn die mensen toch?
Petersburgers. En waarschijnlijk is de stad geen hoofdstad meer.
'n Hoofdstad moet geen fantoom zijn, maar 'n oude stad. ..
..zoals Moskou. Wie zijn dat? - Zal ik u voorstellen?
Kan dat wel? - 't Zijn mijn vrienden.
Ga uw gang.
Oleg Konstantinovitsj, arts. En Lev Michailovitsj, acteur.
Waarom staan ze niet op? - Dit is 'n vriend van mij.
Aangenaam. - Hij reist hier rond.
De geneeskunde is een heel mooi handwerk.
U bent de eersten met wie ik sinds jaren spreek...
..afgezien van m'n begeleider.
Wat is dat voor geur? - Welke geur?
Die geur. Vreemd.
Bent u al lang in St.-Petersburg? - Ja, sinds 'n uur.
En meteen naar de Hermitage? - Ik had daar mijn redenen voor.
Bent u geïnteresseerd in schoonheid of alleen in de weergave ervan?
Markies, we rusten hier slechts uit. - Markies?
Hoe dan? - Gewoon Oleg en ik zijn vandaag...
Het is formaline. - Formaline, ja.
Ik wil u 'n prachtig doek laten zien.
Komt u maar mee. Het is onze favoriet.
Kijk, markies, 'De geboorte van Johannes de Doper'.
De markies ruikt naar formaline. - Nee, jij.
Ik heb dit schilderij bij m'n vorige bezoek gezien.
Het komt uit de collectie van Orozat in Parijs.
Catharina de Grote kocht de collectie in 1772.
Een van de eerste Hermitage-collecties.
Dat is meer informatie voor specialisten.
Oleg en ik stellen meer belang in de details. Kijk 's hier.
Op de voorgrond zien we een kip en een kat.
Dat zijn symbolen.
De kip staat voor gulzigheid en de kat voor cynisme en wreedheid.
Cynisme, wreedheid ... 'n Kat? - Interessant.
Maar nu houden ze zich rustig. - Hoe vreselijk interessant.
Zeer interessant.
Kijk, Cleopatra. Weet u ook iets over haar?
Van Massimo Stanzione.
Cleopatra hangt in dezelfde rij als 'De besnijdenis van Christus'.
Wat stoort u? - Wat me stoort?
En naast deze 'Heilige Oecia'. Stel je toch 's voor.
Mooi hoor. Van Dolci. En pal ernaast hangt dit 'Oosters stilleven'.
Wat stoort u dan? - En hier weer dat.
Als katholiek stoort me dat enorm.
En Wagner? Wat vindt u daarvan? - Wagner? Wie is dat?
Oleg, hij kent Wagner niet.
Dat is het jongetje dat mijn vriend Meyerbeer schofterig heeft behandeld.
Ik ken de muziek van die Wagner niet.
U zou uw horizon moeten verbreden. Ik wens u daar succes mee.
Ik mankeer niks, dank u. - Succes.
Waarom zijn ze zo slecht gekleed?
Vrienden kon ik 't weten dat jullie elkaar niet zouden liggen?
Ik leg 't nog wel 's uit. Dit is 'n rare is tuatie.
Mijnheer waarom maakt u met iedereen ruzie?
Zo leren we nooit wat er met ons is gebeurd.
Zulke kleding doodt je creatieve wezen.
Waarom zoeken jullie aansluiting bij Europa?
Waarom nemen jullie de fouten van Europa over?
Lieve God wat is dat toch? Wat is dat toch?
En wat is dit? Mama.
Mama. Canova.
Wat 'n verheven kijk op kunst. En dan die materiaalbehandeling.
O, wat prachtig. Wat schitterend.
God, wat mooi. Een ware erfgenaam van de klassieke meesters.
Hij was bijna met m'n moeder getrouwd.
Was uw moeder beeldhouwer? - Ja. In Rome.
In Rome? Was u moeder daar beeldhouwer?
In jullie Canova-collectie zijn overigens werken, die...
..tsaar Alexander heeft gekocht... - ...van de vrouw van Napoleon.
Ja. Ik was toen op het congres van Wenen.
Hoe kwam u daar?
Ik was diplomaat. - Diplomaat?
Er is nog 'n hoop ruzie rond die collectie geweest.
Kijk 's waar we nu zijn.
Is dit een droom?
Ik weet het niet.
Ik weet niet hoe 't met u zit maar ik ben klaarwakker.
Wat spreek ik goed Russisch.
Wie was dat kleine mannetje? Was dat Poesjkin?
Dag. - Dag.
Dat is toch jullie grootste dichter?
Ik heb hem in 't Frans gelezen. Niet veel aan.
Maar mijnheer... - Ligt dat zo gevoelig?
Neemt u me alstublieft niet kwalijk.
Heb ik uw nationale eer gekwetst? Wat is dat eigenlijk?
Nationale eer?
En wat is dat? - Mijnheer, alstublieft.
Wie is dat? - Wees voorzichtig.
Alleen, zonder begeleider. - Spreek haar niet zomaar aan.
Stoor haar niet. Laten we doorlopen.
Pardon mevrouw, bent u uw chaperon kwijt?
Dank u, maar ik ben hier goed bekend. - O, werkt u hier?
Integendeel. Ik bewonder hier 't werk van oude meesters.
Mag ik u verzoeken met mij naar de volgende zaal te gaan?
Naar de Vlaamse meesters? - Ja.
Kom. Uw vingers zien alles. - 140 passen rechtdoor.
140 passen.
Hoeveel nog?
Voorzichtig.
Nu hierheen.
Hoe durft u. Zwijg.
We zijn er. - We zijn er, ja.
Zullen we naar dat schilderij? - Als u wilt, vertel ik er iets over.
Dit is de 'Madonna met patrijzen' van Van Dijck.
Catharina de Grote verwierf het. - Wilde u er iets over vertellen?
Doet u dat alstublieft.
Merk op dat rond Maria en Jozef rust en stilte heersen.
De Heer zelve bewaakt hun rust. We voelen Zijn aanwezigheid
De appelboom symboliseert 't even, de zonnebloem vroomheid...
..en de patrijzen frivoliteit. Maar zij vliegen weg.
Patrijzen ja. - Engelen dansen, spelen...
Er zijn meer symbolen... - Laat 'r met rust.
Ze is zelf een engel.
Waarom zegt u niks meer?
Patrijzen kinderen de Madonna...
Ik dank u mevrouw.
Uw toelichting op dit werk was waardevol voor me.
Zeer waardevol.
Er is nog iets dat u zal interesseren.
Wees voorzichtig. Ik smeek 't u. - Een Rubens.
Mijnheer stoor me niet.
Welaan. - 'Het feest bij Simon, de farizeeër'.
De farizeeër.
Het schilderij hangt hier niet.
Het is hier niet.
Het is hier niet. Het zat niet in de collectie van de tsaar.
Het is hier wel.
'Het feest' van Rubens hangt hier niet.
't Is ook uit de Lord Walpole-collectie.
Net als de Madonna. Het is alleen niet tentoongesteld.
Maar het is hier wel.
Waar bent u? - Wat ruikt dat lekker.
Olie. Heerlijk.
Mijnheer laten we weggaan. Kom.
Waar bent u? - Nee, ik blijf nog wat.
Wat 'n prachtige doeken.
Wat zijn die heren toch aan 't tellen?
U had gelijk. Ik heb 't gevonden.
Laten we erheen gaan. - Kom maar. Hier is het.
We zijn er bijna. Ga er met uw gezicht naartoe staan.
Hier hangt het schilderij.
Hier is het.
U wilde iets over Rubens zeggen. - Van Dijck.
Ja. Rubens noemde Van Dijck zijn beste leering.
Weet jij dat de schilderijen hier vroeger veel dichter op elkaar hingen?
Daar zag de tsaar op toe.
De tsaar? Wie bent u eigenlijk? - Ik dien bij de marine.
Wat 'n insignes. - Bij de marine, ja.
Inderdaad de tsaar inspecteerde elke morgen zijn collectie.
En tijdens de grote brand redde hij alles.
Wanneer was dat? - In 18... Eh...
Vraagt u dat aan mij? - Laat 'm maar. Kom mee.
Ik moet gaan. - Zal ik met u meelopen?
Nee. - Alstublieft. Ach wat jammer.
Ik verzoek u dringend de zaal te verlaten.
We gaan dicht. Geachte heer, verlaat alstublieft de zaal.
Rustig aan. - Sluit de deuren.
Het museum is gesloten.
Wat vond u van die malligheid? - Ik vond het niks.
Ik maakte 'n grapje.
Een grapje?
Hoort u die muziek? - Ik hoor iets, ja.
Van Russische muziek krijg k jeuk over m'n hele lichaam.
Dat komt echt niet van de muziek.
Waarom kijkt u zo naar mij?
Vodden.. . Een hond ... - Vodden ...
Hoe kan 't. Die mensen leven eeuwig. - Eeuwig zijn ze.
Blijf maar leven, en leven.
Overleef iedereen. - Eeuwige mensen.
Leef maar.
Wat staat u hier? Luistert u me af?
O, u bent in schilderkunst geinteresseerd?
Wat een schattige handjes.
Ga weg.
Amen, amen.
Prachtig hé? - Heel mooi, ja.
Bent u katholiek? - Nee, dat ben ik niet.
Waarom vraagt u dat?
U leek zo in gepeins verzonken...
..voor de afbeelding van de stichters van onze kerk.
Ik weet niet... Nee, daar stond ik niet bij stil.
Niet? Weet u niet dat dit de apostel en Petrus en Paulus zijn?
Dat is me verteld, ja. - O, dat is u verteld.
Dat is u verteld.
En?
Nou? - Ik kijk naar ze. ..
..omdat ik ze mooi vind. - Mooi vind.
Ooit zullen alle mensen zijn ... - Ja?
..als zij. - Ja?
Hoe weet u wat er van de mens zal worden...
..als u de Heilige Schrift niet kent?
Waarom zegt u niks?
Kijk 's naar hun handen.
Dat zijn mooie handen, ja. En verder?
Hoe weet u wat er van de mens zal worden als u de Schrift niet kent?
Voor u zijn dit toch gewoon twee stoffige oude mannetjes?
Vlees. Vlees. - Ze zijn bedekt met 't stof...
..der wegen die ze gingen om op dit doek te belanden.
Ach... - Wat gebeurt er?
Het zijn goede, wijze mensen ... - Hoe weet u wie dit zijn...
..als u 't Evangelie niet kent? Hoe weet u dat allemaal?
Mijnheer waarom maakt u 'm bang? Hij was al zo angstig.
Hij is niet bang. Mensen als hij vrezen niets.
Laat 'm met rust. Ruik even aan de lijst.
Ruikt goed.
U hoeft nergens bang voor te zijn.
Vreemd zoiets te horen. Heel vreemd.
Maar nu begrijp ik 't. We zijn in de zaal ... Ja, ja...
Nu begrijp ik 't.
In de Tsarenzaal met 't doek van de middeleeuwse fanaticus.
Waar zijn we hier, mijnheer?
De muziek was mooi. Wie is de componist?
Glinka. - Glinka? Een Duitser?
Nee, een Rus. - Een Duitser.
Alle componisten zijn Duitsers. - Echt waar?
Mooi. Dat Lijkt op Rembrandt.
El Greco. Het stof der wegen. Waar is dat stof hier?
Mooi, mooi. - Bevalt u iets niet?
Nee, ik vind 't mooi. Hee mooi. - Goed.
Nog meer vlees. Mooi, mooi.
Fraaie schilderijen hebben jullie.
Fraai hè? - En ze worden steeds beter.
Daar heb je 'n engel.
Vergeef me dat ik u zomaar aanspreek, mevrouw...
..maar voor wie deed u dat allemaal?
Wat? - Voor wie?
Ik praat met dit schilderij. - Ga vooral door.
Hoe interessant. - Ik wil er alles aan kwijt.
En zo communiceert u met 't doek? - Wilt u 't ook proberen?
Ik? Moet ik 't ook proberen? Maar natuurlijk.
Zo. - Zo?
Zo. - En nu zo.
Draaien. .. - Zo.
Zo. - En nu weer zo.
Maar soms praat ik iever met mezelf.
Dit schilderij en ik hebben...
..een geheim.
Ja? Nou, dat was 't dan.
Precies. Dat was 't heren. Tot ziens. Dag.
Hé, waar gaat u naartoe?
Kijk 's aan. Ze is beledigd. En weg is ze.
Weg is ze.
Dag. - Dag.
Tot ziens.
Hoe charmant.
Ze is beledigd. Hoe charmant.
Waar is ze heen?
Marmer...
Wit, wit...
Steen.
Wat ik allemaal, hè.
Toen u 't paleis voor 't eerst zag, was 't een chaos...
..toen na de brand. - Ja.
Ik ben hier geweest en toch ook weer niet. Fraai hoor.
Onder de Conventie was 't pas een chaos.
U kent de Russische 20e eeuw niet.
Rusland had 80 jaar 'n eigen Conventie.
Een echte revolutie. Heel droevig al emaal.
Wat is nu de staatsvorm? Een republiek? - Ik weet het niet.
Ik heb die staatsvorm nooit geschikt gevonden voor zo'n groot and als dit.
Jullie Europese democraten missen de monarchie.
U bent Frans? - Wie bent u?
Wie bent u?
We zijn verdwaald. - Loopt u door.
Vivat, vivat. Helpt u ons toch alstublieft.
Wat mag er niet? En wie zegt dat?
En dan die taal van u. Alles is hier verboden.
Spreek ze niet tegen. Kom.
We gaan al. We gaan al. Hou me 's vast.
Ik zie 'n vluchtweg. - Ik ben bang. Ik hou niet van soldaten.
Wat is dat hier?
Rustig aan. - Een deur.
Niet die deur, mijnheer. - Maar ik vind 'm mooi.
Mijnheer. - Wat 'n mooie deur.
Laat die deur toch met rust.
Hier ben ik nooit geweest. Waarom is 't zo koud?
Ik zei u toch niet naar binnen te gaan.
O, wat koud. Lijsten...
..maar waar zijn de doeken?
Laten we teruggaan. Alstublieft.
Wie is daar? - Ik. Ik ben gewoon binnengekomen.
Kom 's hier. - Ik kom al, geachte heer.
Als u hulp behoeft, kan ik die u bieden.
Wat? Wie is hier een 'geachte heer'? - Ik. Pardon, U.
Er is hier niemand en daar ook niet.
Alleen lijken en doodskisten. Kisten en lijken. Kom 's hier.
Ik kom al.
Is dat uw kist? Hebt u die zelf gemaakt?
Mijnheer uw toon bevalt me niet. Waarom kisten in de Hermitage?
Geachte heer...
..dat is mijn kist. - Uw kist?
Lekker doorvoed bent u.
De kisten zie ik, waar zijn de lijken?
Je staat erop, dikzak. Je vertrapt m'n lijken.
Ik ben weg. Wat was dat? - Oorlog.
Wat was dat? - Oorlog.
Wat voor oorlog? Met wie? - Duitsland.
Duitsland? Wat is dat?
De staat van al de Duitsers. - Juist.
Halverwege de 20e eeuw vocht Rusland tegen Duitsland.
De Duitsers belegerden de stad. Maar die gaf zich niet over.
Ruim 'n miljoen mensen stierf. - Wat?
Ruim 'n miljoen? - Ja.
Dat is veel. Allemensen, dat is erg vee.
Dat is 'n hoge prijs voor St.-Petersburg en de Hermitage.
Vrijheid kent geen prijs bij ons.
Erg hoog. - Inderdaad, ja.
Of niet. - We hebben duur betaald.
Wat heb ik toch de plank misgeslagen...
..toen ik julllie tsaren bekritiseerde...
..voor al die schoonheid en pracht.
Ook al waren het allemaal despoten.
Wat zachter, alstublieft.
Wat mooi hé.
Wat ziet u? Wie is dat?
Ik weet 't niet zeker, maar ik denk Catharina.
Dat was alles. Liza, breng de kinderen maar.
Niet te dichtbij.
Als 't echt Catharina is... Die heeft 'n bijzonder instinct.
Kijk, zo. - Zo.
Lager, lager.
Dat was 't.
Kaarsen, kaarsen. Benauwd hier.
Daarheen? - Daarheen, daarheen.
Nee, moedertje, dat sta ik niet toe.
Zo ja.
Kom maar. Koud is het.
Goed zo.
Mijnheer waar bent u?
Ik hoor uw voetstappen. Waar bent u?
Gewone stervelingen mogen geen tsaren nazitten.
U haalt haar toch niet in.
Ik hoor uw voetstappen. Ik hoor ze.
Mijnheer wat doet u toch? Het is koud, kom.
Ja, het is koud. - Laten we gaan.
Ze is weg. - Zo is het.
Weer is ze verdwenen. - Ga 's opzij.
Weet u waar we heen moeten? - Help 's. Kom mee.
Hij laat ons niet door. - Laat ons door. Nu mag het.
Waar is de deur? Waar?
Dag. Snel we kunnen hier niet blijven staan.
Waarheen? Dank u. ik moet inderdaad m'n haar weer 's kammen, ja.
Mooi haar hebt u, met al die krullen.
Dank u. Thee. Men biedt thee aan. Wilt u thee?
Ik ook niet, maar ze dringen aan. Waar is de thee?
We hebben geen tijd.
Ik weet dat ik mooi ben. - Waar?
Wat wilt u dat ik vertel? Wat? Nee nee.
Nee, dat kan ik niet vertellen. Wat is dat nu weer?
Dat is toch uw boek? - Welnee dat heeft hij geschreven.
En hij za 't signeren.
Volg me. Kom mee.
Mijnheer wat ziet u? Kunnen we daarheen?
Wat ik zie? Nog niks.
Die mensen wachten ergens op. Kom maar naar mij toe.
Pas op, anders vreten die gekken u op.
Uw haar vonden ze mooi.
Zoals alle goede schrijvers heb ik mooi haar.
Voorzichtig. En zachtjes. - Ik volg u.
Sluit snel de deur achter u. - Ja. De deur is dicht.
De deur is dicht.
Toen men mij in 't Winterpaleis ontving werd 't juist hersteld.
Dat was na die vreselijke brand.
Dit parket kraakt helemaal niet.
Pardon, mijnheer, we zijn te laat. Kom mee.
Pardon, pardon. - We zijn hier niet op straat.
Begrijpt u wat er gaande is? - Nee, nog niet.
Pardon.
We zien hier, pardon, hoe Nicolaasil...
..excuses krijgt van de Perzische ambassadeurs...
..na de moord op uw diplomaten.
Gribojedov was een van hen. Pardon.
Hoe interessant. Pardon.
Ziet u het? - Ja.
Wat een uniformen. ..
Ziehier 'n imperium echte macht...
Kijk daar 's. Recht voor u. Ga 's op uw tenen staan.
Ziet u 't?
Ik zie 't ja.
Voorzichtig, mijnheer. De hovelingen zijn sluw.
Sommigen zijn mediums, die uw aanwezigheid kunnen bespeuren.
Dank u, maar wij Tweelingen zijn erg nieuwsgierig.
Ik ga dichterbij, wellicht zie ik oude kennissen.
Succes. 'k vind u wel weer.
Hoogverheven heerser en keizer...
..de rust en vrede in Perzië en onze Heilige Alliantie...
..zijn bedreigd door de Geest van 't Kwaad.
Deze zette in Teheran 'n woeste menigte aan tot 'n sneuveldaad ...
..jegens de Russische missie.
De rechtvaardige sjah gruwt bij de gedachte...
..dat enige kwaadwilligen de Alliantie teniet zouden doen.
Hij heeft mij, zijn kleinzoon opgedragen u, o grote heerser...
..te verzoeken het gebeurde aan de vergetelheid prijs te geven.
Moge het heelal vernemen...
..dat twee wijze heersers deze zaak oprecht hebben overwogen...
..en aiie verdenkingen zijn verdwenen.
Ik beschouw 't als het hoogste geluk hier voor Uwe Hoogheid te staan...
..de wil van mijn grootvader ten uitvoer te leggen...
..en de vrede tussen onze volkeren voor eeuwig te verzekeren.
Zijne Keizerlijke Hoogheid draagt me op Uwe Excellentie...
..zijn diepe voldoening mede te delen aangaande uw uiteenzetting...
..en de oprechte spijtbetuiging uit naam van uw Heer.
Wie heeft u binnengelaten?
U hebt hier niets te zoeken. - Klopt.
Wees zo goed meteen te vertrekken. Ga weg, mijnheer. Weg.
Ik wil de toch niet blijven. - Weg hier.
Die procedure duurt nog wel een paar uur.
Als gewezen diplomaat weet ik daar alles van.
En 't wordt stomvervelend. Stom- en stomvervelend.
Donder op. - Wat? Wat?
Wat is dit? - Wat zei u daar?
Ik ben dol op die pracht en keizerlijke overdaad.
Die Stasov van jullie was geen slecht architect.
Hij had discipline maar liet ook ruimtes open.
We kunnen niet blijven. Na de ceremonie komt iedereen hier.
Lieve hemel.
Dat is Sèvres-porselein, daar heb ik 'n zwak voor.
Mooi. - Inderdaad.
Dit is uniek. - Mooi , ja.
Is dit het porseleinen servies met de cameeën?
Dat is het, ja.
Niet te dichtbij.
Al dat goud...
Mijnheer het is wat lastig te dekken in uw aanwezigheid.
U kunt 't bewonderen onder 't diner.
Ga alstublieft weg.
Dat blauw en goud. .. Betoverend gewoon.
En dan die kleur van wijndroesem. Geweldige koks had je hier altijd.
Herinnert u zich hoe het eten smaakte? - Dat ben ik vergeten.
Vergeten vergeten.
Ach, dat blauw. - Mag ik u verzoeken?
Er wordt gedanst. - Alstublieft.
We gaan wel. - Worden we weer weggejaagd.
Wat is 't hier donker.
De hemel.
Ik vermoed dat u nog nooit een tsaar hebt gezien...
..of een grootvorst in al zijn luister.
Geen monarchie is eeuwig. - Alsof ik dat niet weet.
Ik mag toch wel dromen?
Dromen mag altijd. Er is hier iemand. Hoort u ook stemmen?
Hoort u 't niet, mijnheer? - Nee, ik hoor niets.
Kijk, daar beweegt iemand. - Waar?
Waar?
Waar maakt u zich druk over, mijnheer Orbell?
Vader en u weten dat de troon tegen mot en zo bestand is.
Gewerkt eiken en zilver... - Toch ben ik ongerust.
Kijk 's naar dat fluweel. Helemaal vergaan.
Dat herstellen we nog. - Er is geen tijd.
Dat klopt Borja. We hebben geen tijd meer.
Je ziet 'm nooit meer. Zeg 't hem.
Hij is je zoon. Je hebt geen tijd meer. - Wat zijn ze...
Alsof ze bang zijn voor e kaar. - Wat wilt u?
Als je uit de hemel bent gevallen, weet je niet hoe je je moet gedragen.
Je zoon is directeur, net zoals jij dat was.
Er komen vreselijke oorlogen.
Maar we wisten altijd alles te redden.
Ik hoor niets meer. En u?
Ik wel. Maar niet duidelijk. - En wat zeggen ze dan?
Vader Plotrovsk vraagt...
..of ze de directeurstelefoon nog af luisteren.
'Welnee,' zegt de zoon.
'Laat kliever over de Hermitage-katten vertellen.'
'Het gaat goed met ze.' Dat zegt de zoon.
Zovee mensen kon ik niet helpen. Het is tien jaar geleden.
Je weet over wie ik 't heb.
Iedereen waardeert je, je boeken worden nog steeds uitgegeven.
Dat is heel veel waard.
Doden wenen van vreugde als hun boeken opnieuw uitkomen.
Vooral 37 jaar na hun dood.
Zit u iets dwars? De autoriteiten?
De overheid wil de eikels, maar niet de eik. Het laat ze koud...
..waar de boom der cultuur van leeft.
Maar als die valt, valt ook de macht.
Dan valt alles. Dat snappen ze niet.
Wat staat ons te wachten?
Ik kom eraan. - Zeg toch wat.
Misja, uister. - Laat 'm maar gaan.
Ze vertellen hem toch niets. En ik weet 't, vraag mij maar.
Ik vraag 't. - Iedereen kent de toekomst. ..
..maar niet het verleden. Laat ze maar.
Kijk 's wat mooi. Kranige kerels.
Mooie uniformen, maar van soldaten hou ik niet.
U gaf geen antwoord.
U weet het niet. U weet helemaal niks.
Mijnheer. Wacht. Hij hoort me niet.
Ik wi m'n excuus aanbieden.
Ze zeiden heel andere dingen. Eigenlijk hoorde ik ze bijna niet.
Ik heb 't allemaal verzonnen over Orbeli en zo.
Alleen God oordeelt over u. - Ik verzon 't.
Ja, ja. U hebt zelf gezegd dat we vrij zijn.
Langzaamaan alstublieft.
Ren maar. Ik hou jullie toch niet bij. Ik ben moe.
Vogeltjes.
Kinderen kinderen ...
Anastasia waar ga je heen?
Alsof ze geen gewicht hebben.
Waarom kijk je zo naar me?
Ik heb 'n slecht voorgevoel. - Wees gerust.
Bid. Ik bid ook voor u.
Hoor je?
Hoorde je die schoten? - Rustig maar, God is met je.
Ik heb 't gevoel dat we gevolgd worden.
Rustig maar, Alexandra. - Kon Aljosja maar zo rennen.
Rustig. - Aan de dokters heb je niks.
Het is hopeloos.
Het is mijn schuld.
Kinderen hou op met dollen.
Kom hier Anastasia. Waar was je?
Ik zocht je de hele ochtend.
Kom mee.
Dank u, ik kan 't zelf. - Natuurlijk.
Nou, en? - Vergeef me alstublieft.
Vergeven we 't haar? - Anastasia zal 't niet meer doen.
Zie je, het is jouw schuld niet.
Tot ziens.
Waarom staan alle deuren open? Zo is 't welletjes.
Vlieg maar weg, lieve kindertjes, vogeltjes van God.
Waar is...
Waar is mijn West-Europeaan?
Waar is hij?
Daar heb je 'm.
Hij ziet me niet.
Ik moet naar 'm toe.
Anders beledig ik 'm.
Mijnheer mijnheer. Hij ziet me niet.
Hier raak ik 'm niet kwijt.
Zou u niet wat willen rondspringen, m'n duifje?
St.-Petersburg heeft de beste bals van heel Europa.
En iedereen is zo ongedwongen. Het is net één familie.
Hoevee gasten zijn er? - Minstens drieduizend.
Of minder?
Ik ben alle passen vergeten. Wat dans ik slecht.
Alles ben ik vergeten.
Maar het komt terug.
Dat gaat goed.
Waar was u? lk was u kwijt. - Hier ben ik. Hier.
Ik was u kwijt.
Kwijt.
Ik ben bedroefd.
Laten we gaan. - Waarheen?
Waarheen? Voorwaarts.
Voorwaarts.
- Wat is daar dan?
Wat daar is? Geen idee. - Ik blijf hier.
Vaarwel , Europa. - Ga maar.
Luistert en kijkt.
Arme man uw dame is weggefladderd.
Weggefladderd in de lucht. - Weg is ze.
Vaarwel. - Als op vleugels.
Vaarwel. - Weg is ze.
Zullen we in 'De Beer' gaan eten? - Prima.
Ik wacht beneden op u. Haalt u de mantels op?
Verliest u ze niet? - Natuurlijk niet.
Nathalie.
Het is alsof we varen.
De Oustine.
Waar zit die Europeaan toch?
Pardon, laat me door.
Laat me erdoor.
Laat me er toch door.
Laat me erdoor.
Uit de weg.
Mijnheer...
..wat jammer dat u niet meer bij me bent.
U zou alles begrijpen.
Kijk...
..rond ons is overal de zee.
We zijn gedoemd eeuwig te varen...
..en eeuwig te leven.